Meer dan 26 ILCA’s aan de start, een mooie avondzon over het Paterswoldsemeer en cursisten die fanatiek proberen hun instructeurs bij te houden. De afsluitende wedstrijd van de CWO III-cursus vormde de perfecte finale van een bijzonder zeilseizoen.
“Het was een seizoen met fanatieke wedstrijdjes, leerzame trainingen en vooral ontzettend veel humor. En na afloop was er natuurlijk altijd de nabespreking, met een borrel, worst én -heel belangrijk – de nootjes.”
Dit gaat een mooi zeiljaar worden
Toen ik hoorde dat ik een plaats had gekregen in de CWO III-groep, keek ik enorm uit naar het nieuwe seizoen. Tijdens de eerste bijeenkomst was ik vooral benieuwd naar mijn medecursisten.
“Het was eigenlijk meteen gezellig. Je voelde vanaf het eerste moment: met deze groep gaat het een heel mooi zeiljaar worden.”
De eerste weken was het nog te koud om het water op te gaan. Gelukkig konden we twee weken later echt beginnen. Met Hans en Carlijn als instructeurs beloofde het sowieso een leerzaam én vrolijk seizoen te worden.
“Ze kunnen allebei met zoveel enthousiasme vertellen. Je weet dat je veel gaat leren, maar er wordt ondertussen ook ontzettend veel gelachen.”
Bij de theorielessen speelde het krijtbord van Hans een belangrijke rol. Daarop verschenen boeien, koersen en bootjes in allerlei soorten en maten.
“Volgens Johan was het soms niet helemaal duidelijk of een stip op het bord nou een boei was of iets anders. En ook het tekenen van de bootjes bleek een vak apart. De piepende krijtjes maakten de theorieles helemaal compleet.”
Een hechte groep
Al snel bleek dat het niveau binnen de groep hoog lag. We begonnen het seizoen met twaalf cursisten. De vraag was natuurlijk of iedereen richting augustus en september nog steeds van de partij zou zijn.
“Het antwoord was volmondig ja. De groep bleef compleet en werd gedurende het seizoen alleen maar hechter. Iedereen hielp elkaar en we beleefden samen veel plezier.”
In de lessen kwam een groot aantal onderdelen aan bod. We oefenden onder meer de roll-tack, de aan-de-windse sliplanding, het starten van een wedstrijd en achteruitvaren – oftewel deinsen. In het leslokaal werden knopen geoefend met de stoelen als hulpmiddel. Op het water leerden we ondertussen alles over wedstrijdstarts, koersen en de vlaggen die in het vooronder klaarlagen.
“Bij CWO III merk je dat alles steeds preciezer moet. Het gaat niet meer alleen om de boot op de juiste plek krijgen. Je leert ook echt spelen met koers, snelheid, wind en positie.”
Een extra trainingsdag
Voor de zomervakantie kregen we een extra trainingsdag van Frans en Rik. Een mooie groep was aanwezig. Het was behoorlijk warm, maar dat deed weinig af aan het enthousiasme.
“Rik zat er scherp op. Hij zorgde er wel voor dat je netjes koers leerde houden. Ook liet hij ons ervaren hoe je met de snelheid van je boot kunt spelen, bijvoorbeeld door achter een medecursist aan te varen en exact dezelfde snelheid te houden.”
Tussen de middag stond er een heerlijke lunch klaar. Daarna gingen we weer even fanatiek verder.
“Zo’n hele trainingsdag is best intensief, maar je merkt ook hoeveel je in korte tijd leert. Bovendien motiveert het enorm als bijna de hele groep aanwezig is.”
Zweten voor het examen
Na alle lessen en trainingen kwam het theorie-examen in zicht. Voor veel cursisten was dat toch even spannend.
“Op het water kun je voelen en zien wat er gebeurt. Bij het theorie-examen moet je alles ineens precies kunnen uitleggen. Dat was dus wel even zweten.”
Veel deelnemers slaagden in één keer voor de theorie en vervolgens ook voor het praktijkexamen. Een paar cursisten haalden het nét niet. Hans en Carlijn wisten ook dat meteen in perspectief te plaatsen: er is altijd nog een herkansing, en je leert er alleen maar van.
“Dat typeert de sfeer van de cursus. Natuurlijk wil iedereen het diploma halen, maar het belangrijkste is dat je blijft leren en met plezier blijft zeilen.”
Samen doorzeilen
Zelfs tijdens de zomervakantie bleef de groep actief. Er werd op diverse wateren gezeild en groepsleden zochten elkaar bijvoorbeeld op in Friesland. Natuurlijk werd er tussendoor ook bij de club op het Paterswoldsemeer gevaren.
Dat de cursisten altijd voor elkaar klaarstonden, bleek op een onverwacht moment. Tijdens het aanmeren raakte de schouder van Saskia uit de kom. Gelukkig waren dokter Joris en huisarts Marijke in de buurt om haar te helpen.
“Met een klein landvastje werd de schouder weer op zijn plaats gezet. Het was natuurlijk even schrikken, maar achteraf konden we ook concluderen dat onze groep zelfs voor onverwachte medische situaties goed was toegerust.”
Op naar de Rabenhaupt Regatta
Naarmate het seizoen vorderde, kwam ook de woensdagavondtraining steeds vaker in beeld. Onder leiding van Rik leerden we daar nog meer kneepjes van het zeilen in de ILCA. Ondertussen werkte Hans aan een speciale startklasse voor ons tijdens de Rabenhaupt Regatta.
Op zaterdag verschenen verschillende cursisten en leden van de woensdagavondtrainingsgroep aan de start in de Laser B-klasse. Rik zorgde voor speciale begeleiding.
“Er stond lekker veel wind. Vlak voor de start moest er zo nu en dan nog snel een omgeslagen boot overeind worden gezet. Maar daarna ging iedereen er weer vol voor.”
Een paar echte diehards zeilden beide dagen. Uiteindelijk behaalden Roel en Belle een prachtige overwinning. Van harte gefeliciteerd!
Meer dan 26 ILCA’s aan de start
Hans zou Hans niet zijn als hij niet nog iets bijzonders wist te bedenken voor de laatste officiële les. Er kwam een speciale wedstrijd voor alle CWO III cursisten en de woensdagavondgroep. Ook de instructeurs Hans, Carlijn, Rik, Yvonne en Anita zeilden mee. Daarnaast verschenen Guido en Arthur aan de start.
“In totaal lagen er meer dan 26 ILCA’s op het water. Dat leverde een fantastisch beeld op. Iedereen was enthousiast en vanaf de starttoren werd er direct fanatiek gevaren.”
In de ILCA 7 (laser standard) waren Reinald, Rik en Hans snel weg. De instructeurs bijhouden – laat staan verslaan – bleek nog niet zo eenvoudig. Ook Guido wist aan het einde van de wedstrijd nog heel wat deelnemers in te halen.
Voor Reinald werd het een bijzondere wedstrijd. Waar hij een overwinning eerder nog weleens op het laatste moment letterlijk door zijn vingers liet glippen, hield hij deze keer stand. Daarmee behaalde hij zijn eerste overwinning bij de cursisten in de ILCA 7. In de Radial-klasse ging de overwinning naar Saskia van de woensdagavondtrainingsgroep. Chapeau!
“Het was de perfecte afsluiting: veel boten op het water, een mooie wedstrijd en iedereen die nog één keer liet zien wat hij of zij dit seizoen had geleerd.”
Een geheim bedankje
Wat Hans, Carlijn en Rik niet wisten, was dat wij als CWO III-groep stiekem een aparte appgroep hadden aangemaakt. Niet om wedstrijdtactieken of examenantwoorden uit te wisselen, maar om een bedankje voor hen te regelen.
“Wat hebben we veel van deze topinstructeurs mogen leren. Ze waren enthousiast, geduldig en altijd bereid om nét dat extra beetje uitleg te geven. Tegelijkertijd hebben we ongelooflijk veel lol met elkaar gehad.”
Terugkijkend was het een zeilseizoen vol wind, wedstrijden, nieuwe vaardigheden, bijzondere momenten en vooral veel gezelligheid.
“Een betere leerschool om te zeilen kun je je niet wensen. Dus denk je na het lezen van dit verhaal: zeilen in een ILCA lijkt mij ook geweldig? Houd dan komende winter de inschrijving voor de (zwaardboot / laser) cursussen van 2027 goed in de gaten. Misschien sta jij volgend seizoen wel bij ons aan de start.”
Reinald, een CWO III Laser (ILCA) cursist
