Categorie archief: Wedstrijden

Zeilen met walvissen in Januari

Voor het eerst heb ik mee gedaan aan de Caribbean Laser Mid Winter Regatta.

Ik was al vaker wezen zeilen in Cabarete, Dominicaanse Republiek, maar dat was als training. Nu deed ik mee aan de jaarlijks terugkerende Regatta; het was de 15e keer dat dit werd georganiseerd. Aan de start waren 14 Standaard  Lasers en 14 Radiaals . De deelnemers kwamen vanuit de hele wereld. Van Japan tot Canada, USA, Zwitserland, Argentinie en in de Radiaal klassen deden drie Nederlanders mee. Jaap Mazereeuw, Henk Wirttenberg en ik.

Toen ik de eerst dag naar de start voer, gebeurde er iets raars. Voor mij leek het alsof het water implodeerde. Ik bleef naar die plek kijken en wist niet goed wat er gebeurde. Plotseling ontstond er een donkerbruin eiland . Het eiland werd groter en ik kon Henk, die voor mij naar de star voer niet meer zien. Hij was verdwenen achter het eiland. Ik voelde een mengeling van verbazing, onbegrip en angst in me boven komen. Het eiland werd kleiner en zonk weg in de zee. Er spoot een fontein water uit de achtekant van het eiland en ik hoorde een geluid van een leeglopend ventiel. Toen begreep ik wat er aan de hand was… EEN WALVIS! Dat ze daar zijn en zelfs “nestjes” hebben bij Samana (schiereiland) was wel bekend bij iedereen, maar dat de zo dichtbij kunnen komen wist ik niet.

De eerste twee dagen was er weinig wind. We moesten soms wachten , maar dat is niet zo erg als het water 25 graden is en de lucht temperatuur 30… Genoeg drinken en een goede pet zijn van levensbelang in deze omstandigheden.

De eerste race ging waanzinnig goed en ik finishte als eerst. Met dat resultaat haalde ik de Sport pagina van de landelijke grootst krant… grappig; een goed begin is het halve werk.

De tweede wedstrijddag kreeg de hele vloot een spectaculaire walvisshow te zien. Net tussen  twee stars in sprong een walvis op veilige afstand uit het water. Hij draaide verticaal om zijn as en flapperde met zijn vinnen. Het waren er zelf twee!! Iedereen was in extase en men riep WALE, WALE en we voeren er heen (hij lag op de plek richting bovenboei). Dit gaf zo’n gevoel van samenhorigheid; wie had er ooit zo iets gezien!! Zelfs Peter Seidenberg, die voor de 14e keer mee deed aan deze wedstrijd had nog nooit walvissen gezien.

De derde dag was er meer wind, 10 knopen. We hebben toen vier potjes achter elkaar gevaren en zijn daarna voldaan naar de kant gegaan.

Over all ben ik 3e geworden, 1e vrouw (van de 6) eerste Master (van de 6) en eerste Nederlander (van de 3). Super blij en een geweldige week gehad. Hopelijk kunnen we volgend jaar met een paar zeilers van de club meedoen, want dit is zekervoor herhaling vatbaar.

Martien Zeegers

 

Musto International Youth Match Race Regatta

Wanneer je aan Musto denkt dan denk je aan offshore zeilen. Een van de meest beroemde offshore wedstrijden is natuurlijk de Sydney Hobart, georganiseerd door de Cruising Yacht Club of Australia. Musto associeert zich graag met deze club en sponsort daarom al jaren de Musto International Youth Matchrace Regatta. De hoogst aangeschreven U23 matchracewedstrijd waarbij je elke wedstrijd boot tegen boot vaart. Dat deze vereniging in Sydney zeilen ademt is wel duidelijk. Op de stijger lopen allemaal bekende zeilers rond, zoals Charles Caudrelier, die hier al druk aan het trainen is met zijn Dongfeng team voor de komende Volvo Ocean Race en ook Phil Robertson, de wereldkampioen matchracen.

Maandag was onze trainingsdag. Omdat de lokale Elliot 7M met vier personen wordt gezeild en wij maar met drie zijn heeft de organisatie voor ons een extra zeiler geregeld. Deze week zeilden we met Tom ‘’Flipper” Vincent. Een laidback jongen uit Darwin die werkt als zeilinstructeur in Sydney. Omdat we weer met een nieuw team waren was het fijn om te trainen.

‘s Avonds was de officiële opening. Met vier teams bij de eerste 50 van de wereld ranglijst, waaronder de nummer 10 en 16 beloofde het een sterk evenement te worden.

Eerste Baconroll

Dinsdagochtend kregen we onze eerste Baconroll van de organisatie als ontbijt en begon de wedstrijdserie echt. Alle teams sliepen dit evenement op boten in de haven en je ontbijt daarna ook samen. Onze eerste zeildag met 15 tot 20 knopen wind en zon was geen succes. De starts en het eerste kruisrak waren goed. Maar met het hijsen van de spinakker en met name het droppen hadden we problemen. Dat maakte ons helaas niet snel. Met zes verloren en twee gewonnen wedstrijden stonden we weer op de kant.

Herkansingsronde

Na de eerste dag was het voor ons al onhaalbaar om bij de eerste vier te komen en ons direct te kwalificeren voor de kwartfinales. Gelukkig was er bij dit event een herkansingsronde waar alle boten die zich niet direct hebben gekwalificeerd wederom tegen elkaar varen voor de laatste vier kwartfinale tickets.

Langzaam maar zeker werd onze boothandeling beter en ook deze wedstrijden gingen beter. Voor de start van de laatste wedstrijd waren we al met één been in de kwartfinales, maar om zeker te zijn moesten we nog een keer winnen.

musto-1-1

Man overboord

De wind in Sydney harbour nam toe tot 25 knopen wat de wedstrijd hectisch maakte met overal klapperende zeilen en uit het roer lopende boten om ons heen. Wij waren te gretig bij de start en kregen een penalty van de jury. Dat betekent dat we tijdens de wedstrijd, voordat we finishen een strafrondje moeten maken. Aan de wind gingen we weer oud vertrouwd hard en liepen al snel uit. Wanneer we overstag gaan mist Robin zijn hangband en valt overboord. Wij vallen af, draaien ons strafrondje en halen Robin weer op. Planerend komen we over de finish en zijn we zeker van de kwartfinales. Robin vond het water lekker warm.

Het team van Harry Price ‘’Down Under Racing’’ (10de wereldranglijst) kiest ons om tegen te zeilen in de kwartfinale. Met deze harde wind hebben zij meer snelheid en een betere beheersing over deze voor hun vertrouwde boot. Ondanks het feit dat we een wedstrijd grotendeels aan de leiding varen verliezen we met 2-0 en is voor ons de wedstrijd voorbij. Harry wint uiteindelijk overtuigend het evenement.

Musto

Betere matchracers geworden

Al met al hebben we twee gave wedstrijdweken gehad. We zijn veel betere matchracers geworden. Ook was het cool om met allemaal buitenlanders twee weken op te trekken. We hebben veel vrienden gemaakt waarvan we er meerde weer terug gaan zien in Europa.

Volgend jaar is het zeker het plan om terug te komen met een volledig Nederlands Team. We hebben duidelijk voor ogen wat er beter moet om te winnen. We blijven nog tot januari in Sydney om hier zo veel mogelijk te zeilen, want Sydney is echt de ‘city of sails’.

Volgende week doen we mee met het Australisch Kampioenschap Yngling, staan er nog diverse matchrace trainingen gepland en we zoeken nog heel hard op de haven naar een boot voor de Sydney Hobart om deze mooie trip Downunder af te sluiten.

Jelmer van Beek

Basis Wedstrijdorganisatie

De wedstrijdcomissie kan jullie hulp goed gebruiken, naast de wedstrijdleider is er bij wedstrijden altijd gelegenheid om mee te helpen. Lijkt je dit leuk dan kan je altijd een keer met ons mee en kan je “de andere kant van de wedstrijden mee maken”.

Niet alleen reuze gezellig maar ook zeer leerzaam voor de wedstrijdzeiler. Ervaring of kennis is niet noodzakelijk maar wel handig, hiervoor is de cursus BWO een handige start. Op Schildmeer is hiervoor op 10 december een cursusdag:

Op zaterdag 10 december organiseert Zeilvereniging Schildmeer in samen werking met het Watersportverbond de opleiding Basis Wedstrijd Organisatie (BWO).In een opleiding van een dag leer jij de basisprincipes van wedstrijd leiden.

Welke banen zijn er? welke variabelen brengen de wind en stroom en hoe zien startprocedures er uit? Na afronden van deze cursusdag ben jij assistent wedstrijdcomitélid. Deze opleiding wordt gecombineerd met de opleiding assistent protestcomité- / jurylid. Deze opleiding organiseren we samen met aangesloten verenigingen, de kosten zijn €48,- per persoon.
Opgeven kan via een email naar Wim Wind.

Oliebollenrace 2016

Ook dit jaar was de Sailhorseklasse weer van de partij op de Oliebollenrace, de jaarlijkse afsluiting van het wedstrijdseizoen bij ZZ Zuidlaardermeer.

De bemanningen van de Buurman(vrouw)&Buurman, CatchUp, Atomic en Helter Skelter traden dik ingepakt en voorzien van een warme muts aan de start. Niet geheel vlekkeloos, want de Helter Skelter maakte tijdens de baanverkenning duidelijk dat linksom varen gezien de diepte van het Zuidlaardermeer rond de gijpboei voor de Sailhorseklasse niet verstandig was…

Na enig uitstel was de baan rechtsom in orde gemaakt en kon er gestart worden. De wind zette lekker door en het was prachtig zeilweer. De kou werd snel vergeten door de geanimeerde strijd die, toch met maar vier boten, wel degelijk gevoerd werd. Catchup wist de eerste race te winnen, echter de afstanden waren niet groot te noemen. Alle rakken spinnakeren en hiermee weinig fouten maken loont…. Marilou en Frank (Buurman&Buurman) pakten de 2e plek gevolgd door Luuk en Youri in de Atomic en Helter Skelter sloot de rij.

Tijdens de middagpauze waar een heerlijke kop snert geserveerd werd, kwam de mededeling van de wedstrijdleiding dat er voor de zondag niet de verwachting was dat er gevaren zou worden in verband met de weersverwachting (herfststorm). Hierop werd unaniem besloten na de middag 2 races te zeilen, zodat er sprake was van een fatsoenlijke serie.
Catchup werd weerhouden van een dipstart, door Rolf en Hans in de Helter Skelter, die door een goede start lang eerste lagen in de race. Maar Thomas en Ton wist toch goed terug te komen en weer als eerste de finish te passeren. De derde race werd ook gewonnen door CatchUp, echter deze plek werd ingeleverd door een verloren protest, waardoor Buurman&Buurman overall de 1e plaats veroverden.

Catchup klasseerde zich puntgelijk met Helter Skelter(3e) als tweede en debutanten Luuk en Youri werden derhalve vierde, echter ze hebben hun huid duur verkocht!
Zondagochtend kwamen de zeilers op origineel bedoelde starttijd bijeen om de prijzen te verdelen en in een heerlijke oliebol te happen.
Het was weer gezellig bij ZZ Zuidlaardermeer, erg jammer dat de deelnemersaantallen dalende zijn, dat verdient dit evenement niet!

Rolf Deen, gelegenheidsstuurman Helter Skelter.

No Zeilno Naam Punten 1 2 3
———————————————-
1 2570 Marilou Rugge 6,0 2 3 1
2 2519 Thomas Uilkema 8,0 1 1 dne
3 2524 Rolf Deen 8,0 4 2 2
4 2518 Luuk Feenstra 10,0 3 4 3
5 2595 Hans Keulen 18,0 dns dns dns

Jaap Zielhuis coach van het jaar

Jaap heeft afgelopen donderdag avond tijdens het Zeiler van het jaar Gala de publieksprijs Coach van het jaar gewonnen.

Het was een spannende strijd tussen de VWDTP’er en Aaron Macintosh (de coach van Dorian van Rijsselberge).  “Ik had het niet erg gevonden om van Aaron te verliezen, eigenlijk had ik ook een gelijkspel verwacht, maar dat is natuurlijk lastig met ene publieksprijs.”

De afgelopen maanden hebben zowel de eredivisiezeilers als de Laserzeilers gretig gebruik gemaakt van zijn kennis. Namens ons allen Van Harte gefeliciteerd!

Jaap Zielhuis treedt per 1 januari 2017 aan als hoofdcoach bij het Watersportverbond. Hiermee volgt hij Ian Ainslie op die sinds 2011 deze functie heeft bekleed.

zeiler-van-het-jaar-gala-2016-2968

Zeilers van het jaar zijn zowel Marit Bouwmeester als Dorian van Rijsselberge geworden, beide mochten de Conny van Rietschoten trofee in ontvangs nemen.

EK Laser Masters 2016 in Hvar, Kroatië

Van 21 tot en met 27 oktober werden bij Hvar de Europese kampioenschappen voor Laser Masters gevaren. Tot de Masters behoren alle zeilers van 35 jaar en ouder. De Masters zijn een erg enthousiaste groep, waarbij de lol in het zeilen hoog in het vaandel staat. Soms echter wordt er bij de boei toch wel eens een stem verheven, zeker als er een groep van 15 boten over bakboord en een groep van tien over stuurboord bijna gelijktijdig de bovenboei aanvaart. Veel Masters kunnen het zich blijkbaar ook wel permitteren om jaarlijks de belangrijkste evenementen af te gaan, ze komen elk jaar terug. Ervaring genoeg dus.

Wij hadden gewoon zin in dit EK, op dit water, in dit jaargetijde. Het beeld van oude mannen met bierbuiken klopt ook niet meer. Het zijn nu ‘afgetrainde’ mannen en vrouwen die vaak in de sportschool komen. De uiteindelijke kampioen bij de ‘Legends’ (75 jaar en ouder), Peter Seidenberg, sprong (wat niet hoefde) dan ook na de prijsuitreiking lenig van het anderhalve meter hoge podium af. Dat de nummer twee dat niet lukte en op de grond rolde is natuurlijk een uitzondering.

In totaal waren er meer dan 70 Standaards en een kleine 90 Radials, met in totaal 10 Nederlanders. Van onze vereniging waren Martien (master), Harry en Rob (grand masters) naar Hvar afgereisd. Een selectie was er niet, maar je wilt evenwel toch niet voor spek en bonen meedoen. Gelukkig hebben we dat niet gedaan. Harry was 20ste overall van alle radiaal zeilers (1ste Nederlander), Rob 23ste (laatste race 5e) en Martien iets meer naar achteren omdat zij slechts twee races heeft kunnen varen. Wat het ook zo bijzonder maakt is dat je zeilt tegen een aantal oud olympiagangers, zoals de Spaanse Monica Azon. In welke andere sport kan dat?

robHet begon allemaal op een vrijdag met het meten van boten, masten en zeilen op het marktplein van Hvar. Martien moest toch nog even haar versleten dop van de ondermast vervangen (veiligheid), Harry een bescherming van een lijntje en de 25 jaar oude boot van Rob was direct oké, maar dit gedoe blijft altijd toch een beetje spannend. Op het marktplein stonden alle 160 bootjes opgesteld, vlak naast de terrasjes. ‘s Nachts werden ze bewaakt door de lokale veiligheidsdienst. Wij zijn na de eerste dag toch vanwege het gemak verhuist naar een hellingbaan dichtbij ons appartement. Hier stonden ook een aantal andere zeilers. Verveeld hebben wij ons daar niet tijdens het op- en aftuigen. Ook niet later in de kroeg.

Op de eerste dag op het grote water, met wind, donkere wolken, (voor ons) hoge golven en een start met 86 boten, waren we toch wel wat geïmponeerd. In de loop van het evenement hebben wij dit gelukkig van ons af kunnen gooien en zijn we steeds beter gaan varen.

Er is ook een dag geweest dat het gros van de Nederlanders ’s nachts heel vaak het toilet heeft moeten bezoeken na het eten van een pasta bij de zeilclub. De pasta van Esso is dan toch beter.

Op de laatste dag met een dreigende Bora, die met een Bft 5 tot 6 uiteindelijk toch mee viel, werd de baan dichtbij het land gelegd. Bij de bovenboei leek dit wel een beetje op ‘boei west’ van Paterswolde maar dan met golven van het Lauwersmeer. Dat herkenden we blijkbaar wel en dat maakte direct onze beste dag.

martien

Alle tien wedstrijden werden gevaren met een gemiddeld matige wind, soms meer en een enkele keer minder, water van 22° en een luchttemperatuur van 20 en toch meestal veel zon.

Verder hebben wij het erg gezellig gehad in ons mooie appartementje met de sympathieke eigenaar. Het evenement was verder zeer goed georganiseerd, met een mooie opening en een mooie afsluiting met regionale cultuur en aansluitend diner. En in een prachtige omgeving van witte rotskusten in een diepblauwe middellandse zee.

Nu maar eens kijken naar een volgend leuk evenement in 2017 of 2018, we zijn nog lang geen ‘Legend’